فریاد سرخ فام بهارانم
 سرکش
 گرهای قلب خک
گیرانده شب چراغ پریشانم
 فریاد سرخ فام بهارانم
برخاسته ز سنگ
 با من مگو ز حادثه می دانم
 آری که دیر نمی مانم
 اما به هر بهار سرودم را
 چون رد خون آهوی مجروح
بر هر ستیغ سهم می افشانم
 آنگاه عطر تلخ جوانم را
 با بال بادهای مهاجم
 تا ذهن دشتهای گمشده می رانم

سیاوش کسرائی

یا هو

وقتی قطره های بارون به شیشه پنجره  سلام میدن می رم کنار پنجره

دستامو پر از بارون میکنم  و با یکنفس عطر خاک رو بو میکشم اما با این حال دستام هنوزبرای چکاوک جا داره که رو دستم لونه بسازه یا کنار پنجره اتاقم یه یاس سفید برام بیاره

می رم زیر بارون تا خیس بشم تا این درون پرالتهابموبا قطرات بارون جلا بدم

چکاوک عاشق هم مثل من عاشق یه کم بارون و بوی خاکه

اما با این حال همیشه یکی هست که مانع بارون بشه . خورشید ی که دیگه اجازه خودنمائی به بارون رو نمی ده

میاد و سلام میده میخواد بگه که من هم هستم اما نمی دونه که ما چه قدر برای لمس قطرهای زیبای بارون چقدر تنگ شده و پر پر میزنه

با همه اینحرفا همیشه پشت پنجره اتاقم منتظر یه بارونم که بیاد و سلام بکنه

سلام بر علی سلام بر شیر مرد عرصه عدالت وحلم سلام بر غریبترین ومظلومترین سالار عالم  هر چه قدر فکر کردم که شعری پیدا کنم تا علی را توصیف کند بهتر از شعر زنده یاد استاد شهریار نیافتم 

این شعر تقدیم به حضرت مولا وشیعیان واقعی آن امام بزرک

التماس دعا